Achter de schermen bij: Branchevereniging Sneeuwsport Aanbieders (BSA)
In deze interviewserie leren we steeds een van de aangesloten organisaties van POS kennen. We ontdekken hun visie, aanpak en de passie die hen drijft om meer mensen aan het sporten en bewegen te krijgen in Nederland. Deze keer spreken we met Daniel Schinkel, eigenaar van SnowSportCenter Utrecht en voorzitter van de Branchevereniging Sneeuwsport Aanbieders (BSA).
Samen de sector sterker maken
De BSA is opgericht in coronatijd. Net als veel andere branches worstelden sneeuwsportaanbieders met vragen over regelingen en ondersteuning vanuit de overheid. Wat begon als een gezamenlijk initiatief van enkele skibaan- en skischoolhouders, groeide uit tot een volwaardige branchevereniging.
Daniel: “Als BSA willen we vooral uitdragen dat we met elkaar onze sector sterker maken. Zowel landelijk als lokaal. En als werkgever willen we aantrekkelijker worden voor onze medewerkers. Door verdere professionalisering profiteert ook onze doelgroep: de kwaliteit gaat vooruit en er is meer zichtbaarheid.”
Professionaliseren en duidelijkheid creëren
In de praktijk richt de BSA zich op thema’s die sectorbreed spelen. Denk aan BHV, RI&E, scholing van medewerkers, verzekeringen en energievraagstukken. “We gaan niet op de stoel van de individuele ondernemer zitten. We pakken alleen zaken op die voor de gehele sector van belang zijn en die we landelijk kunnen oppakken,” licht Daniel toe.
Door die gezamenlijke aanpak ontstaat er meer duidelijkheid, structuur en professionaliteit binnen de sneeuwsportsector.
Een unieke, seizoensgebonden sector
Volgens de BSA is niet alleen de organisatie uniek, maar vooral ook de branche zelf. “Het is hollen of stilstaan. We zijn seizoensgebonden en de wintermaanden zijn cruciaal voor de omzet. Wintersport is voor veel mensen nog altijd iets dat bij vakantie hoort.” Hoewel er wel clubs en wedstrijdteams zijn, blijft sneeuwsport in Nederland een niche. Dat vraagt misschien wel om extra ondernemerschap, flexibiliteit en een sterke gezamenlijke stem.
Werk als hobby
De persoonlijke drijfveer van Daniel is helder: liefde voor de sport. “Als wintersportfanaat is er niets mooier dan fulltime in de wintersport werken. Mensen enthousiast maken voor wintersport is het mooiste dat er is. Iedere dag weer.”
Dat enthousiasme zit niet alleen in volle lessen of drukke wintermaanden, maar juist ook in de kleine dingen. “Blije gezichten na de lessen, iemand die na een blessure weer vertrouwen krijgt op ski’s of een snowboard, of een sporter die met speciale trainingen zijn angst overwint en weer durft te genieten van de bergen en sneeuw. Dat is waar je het voor doet,” aldus Daniel.
Geduld is een schone zaak
Ondernemen in een dynamische sector vraagt om daadkracht, maar ook om reflectie. “Van nature ben ik een aanpakker, ik ga graag meteen aan de slag. Maar ik heb geleerd om ideeën eerst te bespreken en vanuit verschillende invalshoeken te bekijken. Geduld en rust bewaren zijn dus essentieel.”
Die les helpt niet alleen in een eigen bedrijf, maar ook binnen een branchevereniging, waar samenwerking en draagvlak cruciaal zijn.
Van elkaar leren
Binnen het netwerk van POS kijkt de BSA met interesse naar de grotere brancheorganisaties: “Ik ben nieuwsgierig hoe zij hun beleid vaststellen en wat hun richting bepaalt. Daar kunnen wij als relatief jonge organisatie veel van leren.”
Een thema dat volgens de BSA meer aandacht verdient, is de aantrekkelijkheid van de sportsector als carrière. “Hoe zorgen we ervoor dat mensen bewust kiezen voor sport als definitieve werkgever, en niet alleen als bijbaan of tussenstap?”
Samen aan de toekomst van de sport werken
De toekomst van de sportsector is volgens de BSA onverminderd relevant, maar niet vanzelfsprekend. Stijgende kosten zetten ondernemers onder druk, terwijl sport voor consumenten betaalbaar moet blijven. “Sport blijft altijd bestaan, de vraag is alleen in welke hoedanigheid. Tussen afspraken maken en ze daadwerkelijk nakomen zit een groot verschil.”
Daar ziet de BSA ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid. “We moeten elkaar, de overheid en de sportsector blijven wijzen op gemaakte afspraken. Als BSA zijn we misschien een vreemde eend in de bijt, maar dat neemt niet weg dat wij moeten bijdragen aan acties, onze achterban motiveren en sport uitdragen via POS.”
